Egypte, zonzeker geschenk van de Nijl

Donderdagochtend vroeg vertrokken richting Egypte, het land van de Nijl, tempels, piramiden en woestijn. Toen we met de bus vanaf het vliegveld in Luxor naar de boot gebracht werden wist ik niet wat ik zag. Een kaal landschap, de bevolking in Galabaya’s, huisjes die half af zijn en geen dak bevatten, mensen die zich verplaatsen per ezel, afgeladen busjes en een weg vol met hobbels en kuilen. Voor mijn gevoel een compleet andere wereld. Hoe meer we richting de Nijl reden, hoe groener het landschap werd. Het is duidelijk dat de Nijl het leven in Egypte draagbaar maakt. Na aankomst aan boord werden we verwelkomt voor het diner. Op de boot was alles prima geregeld, mooie kamers, groot zonneterras met zeer koud (!) zwembad, heerlijk eten en vriendelijk personeel.

Vrijdag mochten we ons om half 6 ’s ochtends melden voor de eerste excursie. In het donker reed de bus ons naar de Tempel van Karnak. Ook wel de tempel van Amon genoemd. Amon was de koning der goden. We waren de eerste groep en hierdoor hadden we heerlijk de ruimte om de tempel uitgebreid te bewonderen. Als je naar de ingang loopt wordt je omringt door de sfinxenallee. Deze voerde oorspronkelijk naar de Nijl. De tempel heeft een enorme zuilenzaal met meer dan 130 zuilen, buitengewoon indrukwekkend. De zuilen zijn soms meer dan 24 meter hoog. Er is een groot heilig meer waarin de priesters zichzelf reinigden voordat ze rituelen uitvoerden in de tempel. Bij het verlaten van de tempel was het inmiddels licht geworden. Schitterend om aan te komen in het donker, de tempel verlicht te zien en vervolgens te vertrekken na zonsopgang. Vervolgens bezochten we de Luxortempel. De tempel werd gebouwd onder Amenhotep III, een farao uit de 18de dynastie. Tijdens het bewind van Ramses II werd de tempel uitgebreid. De sfinxenlaan bij deze tempel was ooit 2 km lang en liep van Luxor naar Karnak. De Romeinen hebben een kamer in de 4de eeuw verbouwd tot kapel. De faraonische reliëfs werden bedekt met een laag pleisterkalk en christelijke schilderingen. Een restant van de fresco’s hebben wij nog mogen bewonderen. Bizar hoe al die culturen zo door elkaar zijn gelopen.
Na de tempels zijn we per motorboot naar de westoever van Luxor gegaan. Hier hebben wij het dal der Koningen en het dal der Koninginnen bezocht. Het konigsdal was de dodenstad van de farao’s van het Nieuwe Rijk. De graven werden diep in de Thebaanse heuvels verstopt, om zo grafschenners te ontmoedigen. Helaas, ondanks alle moeite werden de graven geplunderd en vernield. We hebben enkele graven bezocht. In sommige graven waren nog veel Hierogliefen met kleur te zien. Ook Toetanchamon heeft zijn rustplaats in het dal der Koningen gevonden. Na een korte stop bij een winkel waar ze ons granieten beeldjes probeerden te verkopen vervolgden wij onze weg naar de Tempel van Hatsjepsoet. Een onwerkelijk beeld verschijnt aan je netvlies als je daar aankomt. De tempel lijkt in de kalksteenwand te liggen en verdwijnt zowat in de woestijnvlakte door zijn kleur. De tempel is een monument voor Hatsjepsoet. Zij was een van de weinige vrouwelijke farao’s. Later is de tempel ernstig vernield door Ramses II en de tempel heeft ook nog dienst gedaan als klooster.
Op weg richting de boot stoppen we nog even bij de Memnonkolossen. Dit zijn 2 beelden van 18 meter hoog van Amenhotep III op zijn troon. De beelden bewaakten de toegang tot Amenhoteps dodentempel, waarschijnlijk de grootste die ooit in Egypte werd gebouwd. Door berovingen en overstromingen staat de tempel er niet meer. De Romeinse keizer Hadrianus bezocht de plek om het beeld te horen zingen Men neemt nu aan dat het geluid veroorzaakt werd door de beschadigingen die het gevolg waren van een aardbeving.
Na de lunch ging de cruise dan eindelijk echt van start, de boot ging varen! Genietend van het zonnetje en alles wat we onderweg zagen zette de boot koers naar Edfu.

Zaterdagochtend werden we per koets naar de Tempel van Horus gebracht. Buiten op de kade stonden alle koetsjes met paarden al klaar. Het was een grote chaos, onze reisleider probeerde iedereen in de juiste koets te manoeuvreren terwijl ondertussen de bevolking schreeuwend, duwend en trekkend tussen ons doorliep om ons maar zoveel mogelijk spullen te verkopen. Na een korte achtervolging door een man die ons 2 flessen water voor 5 euro probeerde te verkopen reden we richting de tempel. De rit door Edfu liet weer even de grote armoede zien van Egypte. Mensen op ezeltjes, mensen op veel te volgepakte karren die worden getrokken door sterk vermagerde ezeltjes, een soort voedselbank waar af en toe een brood door de tralies geduwd werd wat gretig aangepakt werd door de wachtende menigte. Armoedige huisjes, kapotte stoepen, heel af en toe een volledig in elkaar gedeukte auto en veel gesluierde vrouwen die boodschappen moesten halen. Na zo’n rit besef je wel even hoe goed wij het hebben in Nederland… De Tempel was gewijd aan Horus, de valkgod. De tempel heeft bijna 2000 jaar onder een laag zand en slib gebleven. De bouw nam 25 jaar in beslag. De imposante, 36 meter hoge pyloon bevat de gebruikelijke faraonische voorstellingen. Op deze tempel zie je Ptolemaeus XII die zijn vijanden verslaag voor het oog van Horus en Hathor. Na een hobbelige terugtocht ging de boot verder naar Kom Ombo.
In de vroege duisternis van de avond bezochten we de Kom Ombo tempel. Even indrukwekkend als alle andere tempels. Wat het voor mij speciaal maakte was de verlichting bij de avond. Het geeft een magisch randje aan de pracht van deze imposante tempel. De tempel is gebouwd in de Grieks-Romeinse tijd en deed me sterk denken aan de vele bouwwerken in het mooie Rome. Het is een dubbele tempel, links gewijd aan de valkgod Horus en rechts aan de krokodilgod Sobek. Rechts vind je dan ook in een klein gebouwtje enkele krokodillenmummies.
Omdat het Galabaya feest was op de boot die avond, moesten er natuurlijk door enkele mensen Galabaya’s aangeschaft worden. Volgens onze gids waren de mensen bij deze bazaar vriendelijk, en niet opdringerig. Nou dat hebben we geweten, binnen 1 minuut was ik omcirkeld door allerlei mannen en jongetjes en voor ik het wist had ik een sjaal omgeknoopt en werden er ook nog een paar boekenleggers in mijn handen geduwd terwijl ze ondertussen riepen ‘kijken kijken, niet kopen’. Ik was er snel klaar mee en keerde zonder iets te kopen terug naar de boot. Daar werd het ’s avonds één grote verkleedpartij. Er liepen arabieren, armoedzaaiers in gewaden en heuse Egyptische Koninginnen rond. Al met al een gezellig feestje.

Doordat we ’s nachts zijn doorgevaren waren we de volgende dag in Aswan. Hier bezochten we eerst de onvoltooide obelisk. De obelisk was al aan drie zijden uitgehakt voordat een onvolkomenheid in de steen werd ontdekt. Hij werd in de granietgroeve achtergelaten, met één zijde nog aan de rotsen vast. Per boot gingen we vervolgens naar de Philae Tempel. Deze tempel ligt op een eiland, prachtig tussen al het groen van de planten en blauw van het water. De tempel is ooit volledig afgebroken en verplaatst omdat hij onder water dreigde te lopen. Binnen is de Tempel van Isis. Isis is een van de belangrijkste godinnen, een typische moedergodin en een symbool van vruchtbaarheid. Na genoten hebben van de rustgevendheid van het eilandje werden we per bus over de Aswandam gereden om vervolgens naar de Hoge Dam te gaan. De dam is enorm belangrijk voor Egypte, hiermee houden ze de Nijl in bedwang. Achter de dam bevind zich het Nassermeer, waarin volgens onze reisleider enorm veel krokodillen zwommen.
De middag hebben we doorgebracht op een felucca, een traditionele zeilboot. De felucca bracht ons naar de botanische tuinen op het Eiland van Kitchener. Dit eiland herbergt planten uit de hele wereld.

Maandag werden we per bus in konvooi naar Hurghada gereden. Voor en achter politie/leger bescherming en daartussen zo’n 40 touringcars vol met toeristen. De bussen werden voor vertrek gecontroleerd door met een spiegeltje onder de bus te kijken. Na een lange rit van 9 uur, met 1 stop midden in de woestijn kwamen we aan op het resort. Het hotel was prachtig. Dinsdag heerlijk gerelaxed in het zonnetje, lekker gegeten en naar de zee gewandeld. Woensdag zijn we met een boot mee geweest, mijn ouders en yordi hebben gedoken en Tom, Boukje en ik zijn gaan snorkelen in de rode zee. De onderwaterwereld van Egypte is zeer indrukwekkend, ik heb nog nooit zoveel kleuren bij elkaar gezien. De nemo vis kwam voorbij, trompetvis, koraalduivel en baracuda zijn ook door ons gezien. Als je ooit de kans krijgt om in de rode zee te snorkelen bij het rif kan ik het je zeker aanraden, het is zeer indrukwekkend. Na de lunch zijn we op een eilandje midden in de rode zee geweest. Het water was hier paradijselijk lichtblauw, met een klein bootje werden we van de grote boot opgehaald en later weer teruggebracht. Het was een heerlijk dagje op zee.

Na een paar laatste uren zon te hebben meegepikt was het alweer tijd om terug te gaan naar ons koude kikkerlandje. Na een turbulente reis en heftige landing zijn we aangekomen in Amsterdam. Na 2 dagen in Nederland was het voor mij alweer tijd om richting het mooie Rome te gaan. Wat een luxe toch… Ik vond het heerlijk om iedereen weer even te zien. Wel raar om met de feestdagen niet thuis te zijn, maar gelukkig komt Tom alweer bijna:).

Tot snel!