Strand in Oktober!

Ciao!

Hoe gaat het met jullie? Heel erg bedankt voor alle lieve reacties, echt super leuk om te horen! Ik mis jullie allemaal wel hoor…
Hier gaat alles nog steeds prima, een paar dagen bewolking gehad maar de zon is weer gaan schijnen en de rokjes kunnen weer uit de kast komen! Vrijdagavond weer naar een Erasmusfeest geweest, dit keer als welkom voor degene die niet naar de talencursus zijn geweest. Erg gezellig, we zijn op het laatst letterlijk de kroeg uitgeveegd. Na 2 keer heel vrolijk gezwaaid te hebben naar de passerende bus naar station Termini besloten we toch om nu maar eens naar de overkant te gaan om bij de bushalte echt op de bus te stappen. Helaas voor ons duurde het meer dan 35 minuten voordat de derde bus naar Termini kwam…Samen met Neel de tijd volgemaakt door kei hard ‘Brabant’ van Guus Meeuwis te gaan zingen…

Zaterdag een beetje rond gelopen op de markt bij Campo dei Fiori met Lydia en voor de rest niet veel. ‘s Avonds vroeg naar bed want zondagochtend moest ik om 8 uur bij de universiteit staan vanwege een excursie. 8 uur, dat zijn nog eens tijden! Iedereen was ernstig rustig op het begin van deze mooie dag. De excursie ging naar de Castelli Romani. Het schoolreisjes gehalte in de bus was erg hoog. Er werd behoorlijk wat afgeflitst met camera’s en ook werden er liedjes gezongen.

Als eerste hebben we Villa Adriana bezocht. Deze villa is gebouwd door de Romeinse keizer Hadrianus tussen 126 en 134 in het stadje Tivoli. Dit is ongeveer 30 kilometer van Rome. Hetgeen ooit een villa was, is de naam nu niet echt meer waard. Het is een zeer uitgestrekt terrein met allerlei ruines erop wat ooit moet hebben bestaan uit een paleis, thermen, bibliotheken en theaters. Ongelofelijk wat deze man allemaal heeft laten bouwen. De rondleiding werd verzorgd door een oud Italiaans mannetje met een zeer opvallende knalroze (!) broekriem. Het was echt perfect weer om over het terrein te wandelen, jammer dat we geen vrije tijd hadden. Na de lunch zijn we doorgereden naar Villa d’este. Deze prachtige villa en tuinen stammen uit de renaissance tijdperk. Hier kregen we gelukkig anderhalf uur vrije tijd. Het was heerlijk om een beetje door de tuinen te wandelen, overal werd met water gewerkt. Fonteinen, veel groen en veel plekjes om even heerlijk uit te rusten. Een van de organisatoren van de trip, Leonardo, liep met ons mee door de tuinen. Het enige wat hij zo ongeveer wilde was naar de bar om een koffie te halen. Echt prototype van ontzettend megaluie Italiaan;-) Wel is hij aardig en heeft ons aan het einde allemaal getrakteerd op een welverdiende café. Best onaardig van ons om hem dan op film te laten zeggen ‘Ik ben een gladde Italiaan’. Hierna hebben we nog de zomerresidentie van de Paus (Castel Gandolfo) bezocht om vervolgens te eindigen met een heerlijk diner met voor sommige mensen heel veel wijn. Nadat iedereen zijn of haar volkslied had gezongen begonnen de rest van de Italianen in het restaurant zich geloof ik redelijk aan onze luidruchtige groep te ergeren. Maar toen de jongens van de organisatie het Italiaanse volkslied inzette stond opeens iedereen op in het restaurant en alle Italianen begonnen uit volle borst mee te zingen. Geweldig! Wat een sfeer, kan ik me niet voorstellen dat alle nuchtere Nederlanders zoiets zouden doen…

Verder nog met Lydia en Marlies naar Trastevere geweest, dit is letterlijk de buurt ‘aan de overkant van de Tiber’. Heel gezellig, allerlei restaurantjes en gezellige pleintjes. Op de piazza di Santa Maria in Trastevere bevindt zicht de kerk ‘Santa Maria in Trastevere’ wie zou dat ooit gedacht hebben…;-) Van binnen is deze kerk onwijs mooi, de pilaren van de kerk zijn zuilen die afkomstig zijn uit ruines van gebouwen uit het klassieke Rome. De kerk is mooi opgesierd met allerlei gevelmozaïeken, het blijft verbazingwekkend wat het geloof eigenlijk allemaal teweeg kan brengen. Helemaal enthousiast zijn we op weggegaan naar het tibereiland. Klinkt erg leuk, Lydia wilde wel even op het water zijn. Dit viel zwaar tegen, het tibereiland is net het vasteland, maar dan midden in de tiber. Het enige wat er te vinden is is een ziekenhuis, een kerk en een paar huizen. Hier waren we snel uitgekeken. Zonder zeebenen zijn we via de brug het eiland afgelopen en richting de Joodse wijk gegaan.

Het getto is de wijk waar de Joden in Rome vanaf 25 juli 1556 moesten wonen. Het gebied werd hoog ommuurd en is op last van paus Paulus de vierde aangelegd. Als je door de smalle straatjes loopt proef je bijna de nare sfeer van vroeger. De Joden mochten de getto alleen overdag verlaten en op zondag werden zijn verplicht een bepaalde mis bij te wonen. Even stilstaan bij dit belangrijke deel van de geschiedenis van Europa en ook Italië lijkt me niet meer dan normaal. Duizenden Joden zijn afgevoerd naar Duitse concentratiekampen. Hier in het zonnetje wandelend door de bijna gezellige straatjes met kleine Joodse winkeltjes lijkt het bijna onwerkelijk dat al deze vreselijke dingen gebeurd zijn. In 1904 was de grote synagoge aan de Tiber voltooid. Hier binnen is nu een museum over de geschiedenis van de joodse gemeenschap in Rome.

De plek waar Julius Ceasar vermoord is, blijkt ook wel het kattenforum genoemd te worden. Nadat ik dit gehoord had ben ik er nogmaals een kijkje gaan nemen. En jawel hoor, ik denk dat ik wel 10 of meer katten gespot heb. Naar het schijnt worden deze katten door een paar Romeinse dames verzorgd. Ik heb goed gekeken, maar geen Sam of Shifa gezien!

Raar maar waar, op 2 OKTOBER (!) ben ik dit jaar naar het strand geweest. Nu kan dat in Nederland natuurlijk ook, maar het verschil is dat ik zonder jas, sjaal, laarzen, spijkerbroek en paraplu ben geweest…Heerlijk in mijn zomerjurkje met bikini eronder in de trein gestapt naar het strand bij Lido (net voorbij Ostia Antica). Het was in één woord geweldig! Heerlijk gerelaxed, beetje in de zon gelegen, boekje gelezen, gezwommen…jullie begrijpen het, ik heb hier een heel zwaar leven. Na dit heerlijke dagje waren onze lichamen aardig bruin geworden, dit bleken de Italianen ook op te merken. Ik weet niet wat het is, maar het zijn altijd de meest oude en vieze Italiaanse mannetjes die opmerkingen moeten maken over het feit dat wij van het vrouwelijke geslacht zijn. Toen Lydia en ik in de bus stapte na ons dagje strand vroeg een man heel vriendelijk aan ons, where are you from? Na Lydia’s antwoord ‘sono Olandese’ zei de man ‘A…Holland, good production, and not only the cheese….’. Met een stalen gezicht bleef hij ons aanstaren terwijl uit zijn blikken duidelijk werd wat hij met de andere productie behalve de kaas bedoelde, en dan heb ik het niet over de melk, klompen of tulpen…
Vorige week was er ook al een man in de bus die zijn ogen uitkeek toen vijf meisjes met licht gekleurde haren de bus instapten en vrolijk aan het kletsen waren. Het feit dat we allemaal gekleed waren in spijkerbroek en vest omdat het avond en dus fris was deed daar niets aan af. Het was alsof deze kerel nog nooit eerder van het fenomeen meisjes gehoord had, irritant!

Gisteren naar de uni geweest om vakken uit te kiezen. Ik ga voor ‘Storia del diritto’ en ‘ instituzioni diritto pubblica’. Ofterwijl, geschiedenis van het recht en Italiaans publiekrecht. Verder nog een aantal uur per week Italiaanse les, want die ontwikkeling ligt een beetje stil op het moment. Op de uni voelde we ons weer een beetje als een verdwaalde brugpieper…We zijn er al geweest voor de language course, maar toen liepen er nog niet zoveel ultrahip uitgedoste studenten rond. Het collegejaar is van start gegaan in Rome en dat kan je merken ook. Het is drukte bij de toiletten, drukte bij het koffiecafe, drukte bij de roosters, drukte bij de mensa. Druk, maar wel gezellig. Ik verlang ernaar om een week verder te zijn en te weten hoe mijn lessen, professoren en medestudenten zijn. Ook heel belangrijk om niet helemaal als kneuzerige nietswetende Erasmusstudent over te komen, waar zijn de lokalen! Dwalend over de universiteit is op mijn grote rugzak vol met boeken na het brugpieper gevoel compleet… Het gaat nu eindelijk echt beginnen en om eerlijk te zijn vind ik het best wel spannend, maar ook wel weer onwijs leuk.

Tijdens ons eerst echte college in het Italiaans ‘Storia del diritto’ proberen we ons net voor te doen als alle andere Italiaanse studenten. Dit gaat ons best goed af zolang de anderen maar niet de kans krijgen om op onze onbegrijpelijke Italiaanse aantekeningen te kijken. Tot dat de professor vraagt of er nog Erasmus studenten zijn…en jawel 150 hoofden draaien zich in onze richting en vrolijk mogen we vertellen wie we zijn en waar we vandaan komen. De tweede course viel ook erg mee, dit is een vak in het Engels en niet van de rechtenfaculteit. De assistent van de docent blijkt mijn huisgenootje te zijn, misschien komt dit nog van pas;-). En dan gebeurd het…na een korte pauze gaan we door naar Instutizioni diritto pubblico (Italiaans publiekrecht) . Het is een grote ramp, de leraar ratelt eentonig door over de regering, parlement, bla bla bla…Het is moeilijk te volgen en ontzettend eentonig. Nog tijdens de les besluiten Lydia en ik dat dit niet ons vak gaat worden. Gelukkig na wat ombuigen komen we toch op een goed rooster uit. 1 Italiaans vak, 1 Engels vak en dan nog de cursus Italiaans. Morgen ons formulier inleveren en dan is het allemaal officieel.

Fijn weekend allemaal en tot snel!!

Liefs uit Roma