Aventino, Calcio e Valentino…

Van de zeven heuvelen waaruit Rome bestaat kon ik er maar vijf noemen plus nog eentje die ik zelf verzonnen bleek te hebben. Na Esquilijn, Quirinaal, Capitool en Palatijn was vandaag de beurt aan de Aventino om door mij te worden beklommen. Samen met Lydia ben ik gewapend met capitoolgids een wandeling gaan maken over het Aventijn. Het begin van de route was geen succes, maar onze ergernissen werden spontaan weggenomen toen we aankwamen in het schitterende parkje boven op de heuvel. Vanaf hier kregen we een prachtig uitzicht over de Tiber, Trastevere en de Sint Pieter. Nog mooier werd het toen we na de Santa Sabina bezocht te hebben ons waagden aan een blik door het mysterieuze sleutelgat bij deur nummer 3 van de piazza dei Cavaliere di Malta. Ik voelde me even weer een kind van 3 toen ik door dit gat keek en als in een kijkdoos de basiliek van de Sint Pieter perfect in het midden aan het einde van de met heggen begroeide laan zag liggen. Onze wandeling eindigde in het overdag onprettig aanvoelende Testaccio, de begroeide afvalberg waar veel discotheken zitten, en een bezoekje aan de Pyramide van Caius Cestius. De rijke praetor ligt in deze graftombe begraven. De Pyramide is 36 meter hoog en in 330 dagen voltooid. Misschien een leuk voorproefje op het Egyptereisje…;-)

’s Avonds begon het al te kriebelen in mijn buik want de volgende ochtend kon ik eindelijk (!) mijn Tom ophalen bij Termini! Heerlijk om hem hier te hebben. Na een korte rondleiding door mijn casa zijn we begonnen aan de stadstour. In korte tijd heb ik hem meegenomen naar de meest belangrijke bezienswaardigheden. Zo te zien genoot hij er net zoveel van als ik. De volgende dag zijn we bij Benedictus op visite gegaan om vervolgens richting het stadion te gaan. Als verjaardagscadeautje van mij voor Tom zijn we naar de wedstrijd S.S. Lazio tegen A.C. Milan geweest in Stadio Olimpico. De sfeer in het stadion is onbeschrijfelijk. Tijdens zulke momenten komt de geweldige passie van de Italianen denderend naar voren. Ze staan, zingen, springen, schreeuwen, lachen, huilen….het was een belevenis op zich. Helaas zat het niet mee en moesten we met een verlies van 1 tegen 5 met hangende schouders het stadion verlaten. Verder zijn we nog een dagje naar het strand geweest, beetje gewinkeld, lekker geluncht etc. etc….Samen het ‘la dolce vita’ beleefd. Na het vervelende afscheid op woensdagavond ben ik donderdag weer naar de lessen geweest. ’S Avonds met zijn alle gegeten en naar een Erasmus feestje geweest.

Italië is natuurlijk niet alleen het land met een brede cultuur en geschiedenis, maar ook het land van de Mode. Italië gaat een beroemde modekoning missen. Valentino Garavani heeft aangekondigd na de show van 2008 zijn ontwerppotlood neer te leggen. Op 75jarige leeftijd en na 45 jaren van ontwerpen is Valentino toe aan een nieuwe uitdaging. Ter ere van al zijn werk zijn een groot deel van zijn jurken geëxposeerd in een museum in Rome. Jammer dat we er alleen naar mochten kijken en ze niet even mochten aanpassen…of lenen…Helaas helaas, maar leuk om te zien. Ook de trouwjurk van Maxima was tentoongesteld.
Na zaterdag een relaxed dagje in Villa Borghese hebben doorgebracht, ja de zon schijnt nog steeds uitbundig, heb ik zondag een Bernini wandeling gemaakt samen met Eva, die langs vele van zijn beelden, fonteinen en kerken kwam. Mooi om te zien, machtig om je in te beelden wat zo’n man allemaal voor elkaar heeft gekregen. Hij heeft echt zijn stempel op de stad gedrukt. Al heeft hij dit natuurlijk niet zonder hulp van zijn leerlingen voor elkaar kunnen krijgen.

Na wat studeren ben ik op maandagmiddag naar het Lateraan gegaan. In deze buurt bevind zich het Palazo del Laterano, dit was in de middeleeuwen de residentie van de pausen. Ernaast zie je de Basilica di San Giovanni. Dit is werkelijke en prachtige kerk, met beelden van Christus en de apostelen boven op het dak. Binnen in is het pauselijk altaar, waarvan vroeger alleen de paus de mis mocht opdragen. Tot 1870 zijn alle pausen in deze kerk gekroond. De paus viert hier de mis van Witte Donderdag en woont jaarlijks de zegening van het volk bij. In het lateraan heb ik verder nog de heilige trap bekeken (Scala Santa) die alleen door gelovigen, op hun knieën beklommen mag worden. Daarna ben ik naar Porta Asinaria, een kleine poort in de Aureliaanse muur, gelopen. In 1084 kwam de keizer van het Heilige Roomse Rijk, Hendrik de 4e Rome binnen via deze poort met de tegenpaus Guibert om paus Gregorius de 7e te verjagen. Bij Porta Maggiore heb ik de bus richting huis genomen. Midden op dit grote tramkruispunt staat de Tombe van de rijke bakker. Bizar maar op deze ontzettend chaotische en rumoerige plek hebben de rijke bakker Eurysaces en zijn vrouw een rustplek gevonden.

LUISS (mijn universiteit) heeft een nieuw faculteitsgebouw laten bouwen. Het is in een woord geweldig. Ik heb nog nooit zoiets gezien… Bij binnenkomst moesten we de gewapende bewaking onze luiss passen laten zien en binnen was de hele hal van marmer gemaakt. Een grote aula is hiervoor een kerk geweest, heel bijzonder dus want je hebt gewoon les in een verbouwde kerk. Bij elk lokaal hangt een flatscreen tv waarop te zien is welke lessen er welke uren en door welke docent in het desbetreffende lokaal worden gegeven. Ook zijn er 2 mooie terrassen met parasols, tafels en stoelen. Elke verdieping heeft ook enkele computerruimtes waar je gratis kan printen. Ook staan er in elke gang wel een 2 mensen de boel te bewaken (?!), waarschijnlijk zodat alle rijkeluiskinderen ongedeerd blijven. Echt je weet niet wat je ziet!

Vandaag ben ik met een deel van onze Erasmus groep naar Ostia Antica geweest. Dit is een oude havenstad. In de republiek was Ostia de grote commerciële haven en militaire basis van Rome, die de kust en de monding van de Tiber moest verdedigen. Nadat er een nieuwe haven gebouwd werd, en vervolgens in de gehele streek malaria uitbrak verliet de gehele bevolking (10.000 mensen) de stad. Na eeuwenlang onder het zand te hebben gelegen is Ostia nu in volle glorie te bewonderen. Onder leiding van een gids hebben we rondgewandeld. Je kunt de oude hoofdstraat nog bewandelen, de thermen met mooie mozaïek vloeren bewonderen en ook er is er nog een theater te zien. Later op de dag ben ik met Neeltje en Marlies naar de Via Veneto gegaan. We zijn in de Santa Maria della Concezione geweest waar je een crypte kunt bewonderen die versierd is met beenderen en schedels van overleden kapucijnen. Aan het eind van de crypte vind je de volgende inscriptie: ‘Wat jij bent, waren wij. Wat wij zijn, zul jij zijn.’ Brrr krijg je de kriebels van! Verder nog de Extase van Bernini bewonderd in de Santa Maria della Vittoria. De extase beeld Teresa uit die op een wolk ligt, met half open mond en gesloten ogen. Een golvend gewaad bedekt haar lichaam. Een engel kijkt naar haar en glimlacht (wreed of teder?) en hij staat klaar om haar lichaam voor de tweede keer te doorboren met de pijl in zijn handen. Veel mensen zijn geschokt door dit beeld omdat het een extreem fysiek karakter heeft. Als laatste kwamen we plotseling bij de San Bernardo alle Terme. Een ronde kerk, die van binnenuit (naar mijn mening) dezelfde bouw heeft als het pantheon. De koepel is rond, met dezelfde structuur en een gat in het midden, alleen is dit gat niet volledig open maar zit er nog een stuk boven om de kerk af te schermen. Erg bijzonder om te zien. Dat is weer het mooie aan Rome, overal stuit je weer op onverwachte mooie bezienswaardigheden. Heerlijk zo’n plekje waar niet alle massa’s toeristen op af komen. Ook was er de Mozesfontein op piazza San Bernardo. Deze fontein bevat een beeld van Mozes die water uit de rots slaat. De verhoudingen kloppen niet echt, en het verhaal gaat dat het beeld direct na de onthulling begon te fronsen omdat het was vervaardigd door zo’n klungelige kunstenaar.

Dit was mijn verhaal weer even voor zover, ik hoop dat in Nederland alles gaat met iedereen!

Liefs Angela